Ponderingetjes

Feminextremisme

Ik ben niet zo voor de hedendaagse feministen. There, I said it.
De stroming die ooit ontstond om de ongelijke ‘machtsverhoudingen’ tussen man en vrouw aan te kaarten – of vrouw en man, excuseer – schiet vandaag de dag wat mij betreft haar doel volledig voorbij.
U zal mij niet horen zeggen dat vrouwlief na een dag noest huishoudelijk labeur met de kinders aan de haard hoort, om haar kostwinnende echtgenoot op te wachten met Kasteelbier. Zou dom zijn, want ik heb geen haard. Ik zal nooit verkondigen dat stemrecht voor vrouwen de grootste vergissing is sinds de schepping der aarde. Hoger onderwijs voor de dames? Had nooit anders mogen zijn! Blijkbaar incasseert u mét piemel meer loon dan iemand zonder voor een vergelijkbare functie, dat wordt terecht aangekaart en moet gelijkgetrokken worden. Strak plan, zeg ik.

Maar ondertussen is er al zóveel bereikt, dat er nog weinig schokkends te egaliseren valt. We hebben de nieuwe man. Eentje die ondertussen het zeemvel heus wel weet liggen als hij wat moisturizer in de lavabo heeft gemorst. Chauffeuses zijn chauffeurs geworden, kunstenaressen kunstenaars. Directrices en redactrices: ze bestaan niet meer.
Waar vrouwen in de minderheid zijn, wordt geschreeuwd om fifty-fifty quota. Of het nu om topfuncties in bedrijven gaat of verkiezingslijsten – posities die toch bekleed zouden moeten worden door mensen op basis van bepaalde vaardigheden – het gevaar dat een minder bekwame kandidaat uitverkoren wordt, weegt niet op tegen het evenwicht van de balans der seksen. Of die nu naar links of naar rechts doorslaat. Wat is er mis met de juiste m/v op de juiste plaats? Een man of vrouw dreigt de dag van vandaag dus verkozen te worden op basis van geslacht. Was dat nu net niet waar feministen van gaan steigeren? Overigens hoor ik weinig over quota voor vrouwen die aan de vuilniskar aan de bak moeten. Vind ik niet erg, maar wel frappant. Als rechten plichten worden, gelden andere regels?

Het triest dieptepunt is toch wel dat politieke instanties zich inlaten met debatten over welke achternaam uw kind zou moeten kunnen krijgen. Blijkbaar wordt het bekomen van vaders familienaam beschouwd als een ‘mannelijk privilege’ waar grondig komaf mee dient gemaakt te worden. En dringend ook, want ik kan me voorstellen dat er andere dossiers liggen te wachten op een urgenter debat.

Kortom, we slaan door. Het neigt naar extremisme. Nog even en er worden subsidies uitgetrokken voor onderzoek naar medicijnen tegen afstotingsverschijnselen na baarmoederimplantatie bij de man.

Kom op, strijdvaardige dames. Uw werk zit er op. En u heeft dat uitstekend gedaan. Ga nu op uw lauweren rusten. Ik breng u Kasteelbier.

Standard

3 thoughts on “Feminextremisme

  1. Elke says:

    Laat het ons dan ook hebben over quota voor mannen met kinderdagverblijven. Verplegers. Kleuteronderwijzers. Kuismannen. Prostituees. Polemiek: heet dat een excuus voor slechte argumentatie?

    • Coltrui says:

      Ik ben niet degene die zeurt om quota. Ik ben er zelfs tegen – de juiste m/v op de juiste plaats. Weinig polemiek aan dus, vrees ik.

  2. Fuckeroni says:

    Voila. De beste niet altijd op de juiste plaats maar wel de terechte ipv quota’s. Met quota’s is de kabeljauw bijna uitgestorven hein, laten we dat niet vergeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Eerst dit keimoeilijke raadsel oplossen!