Ik ben belachelijk

Electronicaretailklantendienstmedewerkers

Stel. U verdient het zout op uw patatten als – hou u vast, ik verzin dit niet – ‘electronicaretailklantendienstmedewerker’. Stel. U heeft een klant wiens E-reader DOA geleverd werd. Stel. Net die klant heeft tijd te veel, is irritant langdradig en heeft niks anders te doen dan onnozele mails te sturen. Stel. U ontvangt van deze klant onderstaande lap tekst in uw mailbox.

HOOFDSTUK 1 – EEN RAMP!

‘Wat zou je denken van een lekker kopje koffie, Dimitri?’ De kat, die op haar schoot lag te spinnen, negeerde haar straal. Bernadette klapte haar boek toe, er zich van vergewissend dat haar bladwijzer op de juiste plaats zat en legde het boek op het bijzettafeltje. Ze aaide Dimitri over zijn kop, zette hem zachtjes aan haar voeten en stond moeizaam op.

Ze was gek op lezen. Gedurende haar zestigjarige leven had ze alles wat los of vast zat kapotgelezen. Ze prefereerde vast, want wat los zat, was nogal vermoeiend op haar leeftijd. Tekst was haar leven. Bij het tekenen van contracten had ze menig verzekeringsagent om de oren geslagen met de kleine lettertjes. Wanneer ze in de supermarkt een WC-verfrisser koos, vergeleek ze verschillende merken niet qua prijs, maar nam ze de spuitbus waarop de meeste tekst stond. Had ze ook dáár wat te lezen. Ze vertikte het om een pijnstiller te nemen, zonder eerst uitvoerig de bijsluiter te lezen. In alle talen.
Zo had ze tevens een hele waaier bladwijzers ter beschikking, die ze zorgvuldig bewaarde in haar nachtkastje. Eentje droeg haar absolute voorkeur weg – een stevig maar flinterdun stukje papier vol kleurige vlinders, een cadeau van mij voor haar zestigste verjaardag.

De koffie pruttelde en de keuken werd wakker. Bernadette koos een mok, eentje waarop ‘Goede morgen!’ in achttien talen stond gedrukt, en schonk zichzelf een genereuze bak zwarte warmte in. Geen melk, geen suiker. Wel wat zoets voor erbij. Uit de kast griste ze haar grote pot letterkoekjes, waaruit ze zorgvuldig de juiste koekjes viste, benodigd om het woord ‘veranda’ te kunnen vormen. Veranda’s vond ze namelijk wel mieters.
Bernadette schikte de koffie en koekjes op een dienblad en slofte de keuken uit.

Toen ze de woonkwamer betrad, trof ze een schouwspel dat haar vol afgrijzen het dienblad deed laten vallen. Op de grond lag het woord ‘aarvned’, maar dat was niet wat haar het meest stoorde.
‘Dimitri! Wat heb je godverdómme gedaan?’
De kater likte onverschillig zijn linkerpoot, omsingeld door tientallen halve, creperende vlinders.
‘Mijn bladwijzer! Wat heb je met mijn bladwijzer gedaan!’
Bernadette zeeg ter aarde, rukte zich de haren uit het hoofd, las even snel de wasinstructies op het labeltje van het vloerkleed en jammerde vervolgens een beetje verder.
‘Mijn bladwijzer! O nee…’
Ze kroop naar het bijzettafeltje en grabbelde naar de telefoon, waar haar zoons nummer onder nummertje één op speed dial stond.

‘Hallo?’
‘David! Er is iets verschrikkelijks gebeurd! Mijn… Mijn…’
‘Rustig, ma! Wat scheelt er?’
‘Verschrikkelijk!’
‘Wat? Wat dan? Ben je gevallen? Is Dimitri ok?’
‘Zwijg me van dat krapuul! Mijn bladwijzer!’
‘Je bladw… Wat is er met je bladwijzer?’
‘Kapot! Volledig versnipperd!’
‘Rustig maar…’
‘Rustig? Dit is verschrikkelijk!’
‘Ma, neem voorlopig die met de eenhoorns. Ik verzin ondertussen wel wat. Neem een pil, lees even de hele Bijbel, ik kom zo langs.’
‘O dank u… Ik weet echt niet meer wat ik moet doen…’
‘Tot zo!’
‘Ja, haast u!’

Ze stond langzaam op en legde de hoorn weer op de haak. Tenslotte richtte ze zich tot haar kat.
‘En jij… Jij… Jij kan ons potje scrabble van vandaag wel vergeten!’

HOOFDSTUK 2 – HULP IS ONDERWEG

Ik moest iets doen. Ik wist dat haar leven zonder haar vlinderbladwijzer nog weinig zin had.
Even overwoog ik om hemel en aarde te verzetten om hetzelfde exemplaar te pakken te krijgen, maar dit leek me geen oplossing, zolang dat duivelsgebroed van een Dimitri bij mijn moeder rondwaarde. Een kater die in staat is om een keuken uit te breken, draait vast zijn poot niet om om een bladwijzer meer of minder te mishandelen. Nee, ik had een beter idee.
Wat nou als mijn moeder haar boeken zou kunnen verslinden zonder nood te hebben aan een bladwijzer?

Een collega had een E-reader gekocht en bleek daar uitermate tevreden over. Bij Coolblue. Of zoiets. En mijn moeders eenenzestigste verjaardag kwam er aan.
Gelukkig had ik internet. Ik ben nogal een trendsettende pionier, moet u weten. Fietsend door alle mogelijke E-readers bij Coolblue, hield ik in het achterhoofd iets simpels te bestellen, niet alleen omdat mijn moeder een digibeet is, maar tevens omdat mijn bankuittrekselboekje het allerdroevigste verhaal ter wereld vertelt.

Al snel viel de keuze op de Sony Reader Touch PRS-T3, en nog sneller werd die geleverd. Ik hoopte mijn moeder van de voordelen te overtuigen, en nam de gok dat ze vlot met het ding overweg zou kunnen.
Twee weken later, zaten we aan de feestdis, ter ere van haar verjaardag.

‘Zo! Wie wil tomatensoep?’ vroeg mijn moeder.
‘Lekker! Met balletjes?’
‘Nee, met lettertjes.’
‘Graag!’
Terwijl ze in opperste concentratie opschepte, met haar tong uit haar mond, om er zeker van te zijn dat alle letters van mijn naam in mijn kom zouden belanden, haalde ik haar cadeautje tevoorschijn.
‘Gelukkige verjaardag, ma!’
‘Oh! Voor mij? Dat had je niet moeten doen!’
Dat zegt ze elk jaar, maar de herinnering aan de onvergetelijke scène van dat ellendige jaar waarop ik eens niks kocht, doet me nogal donkerbruin vermoeden dat ze dat niet echt meent.
‘Och, een kleinigheidje… Maak open!’
Ze zette de soepketel op tafel en maakte het pakje voorzichtig open.
Ze kon amper haar teleurstelling onderdrukken.
‘Oh… Een spiegel… Dat had je niet moeten doen.’
‘Nee, ma, dat is een E-reader.’
‘Een wát?’
‘Een E-reader. Nu kan je je boeken digitaal lezen. Geen bladwijzer meer nodig!’
Haar gezicht klaarde wat op, maar ik zag toch twijfel.
‘Welk boek is het? Het is wel dun!’

Het kostte me veel vijven, zessen, kilo’s geduld en twee flessen wijn om haar de werkwijze uit de doeken te doen, maar na een uitputtingsslag waar ook de constante van Planck van even ter sprake kwam, begonnen haar ogen toch te glunderen.

‘Laat ons het eens proberen!’ klonk het enthousiast.
Ik vaagde het zweet van mijn voorhoofd, nam nog een slok en zette het kleinood aan.
‘Kijk, dit is een touch screen, dus je kan je boek kiezen door met je vinger hier op te klikken. Kijk…’
Ik raakte het scherm aan, maar het kreng deed niks. Ja, het beeld flikkerde onophoudelijk, maar reageerde verder niet.
‘Is dat normaal?’ vroeg moeder.
‘Ja, wacht even, volgens mij heb ik iets fout gedaan,’ antwoordde ik tegen beter weten in. Dit exemplaar was DOA.

‘Kijk, je kan nog altijd deze knopjes onderaan gebruiken om een bladzijde om te slaan.’
‘Mag ik eens proberen?’ vroeg ze, terwijl ze het ding uit mijn klauwen trok.
‘Dat gaat van pagina twee ineens naar pagina achtentachtig?’
‘Euh…’
‘Wat is dat voor brol!’
‘Kweenie… Ik denk dat het kapot is?’

Ze gaf me mijn cadeau terug.
‘Kom Dimitri, we gaan wat lezen.’
De kater wierp me een minachtende blik toe en sprong bij moeder op schoot.
Ik zou nooit te weten komen wat het hoofdgerecht was.

HOOFDSTUK 3 – ?

Beste Meneer of Mevrouw Coolblue,

Als ik de waarheid geen geweld wil aandoen, kan ik niet verder met dit literaire hoogstandje zonder uw bijdrage. U bepaalt immers het vervolg van dit spannende plot. Graag had ik dan ook van u vernomen hoe u het de protagonist verder ziet vergaan. Even graag had ik het product teruggezonden en een ander exemplaar aangekocht.
Is dit mogelijk? Zo ja, welke stappen dien ik hiervoor te ondernemen?

In bijlage vindt u enerzijds de factuur van de bewuste aankoop, en anderzijds – niet onbelangrijk – een foto van de op heterdaad betrapte Dimitri…

Met vriendelijke groeten,

Coltrui

Dan neemt u toch ontslag als electronicaretailklantendienstmedewerker? Blijkbaar niet bij Coolblue. Nee, daar lost men dat zo op:

Opgelost

Standard

One thought on “Electronicaretailklantendienstmedewerkers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Eerst dit keimoeilijke raadsel oplossen!