Uncategorized

Koken!

U raadt nóóit wat er helemaal bovenaan mijn lijstje van Meest Tijdverspillende Bezigheden Aller Tijden prijkt. Nooit, zeg ik u!
Toch wel, Coltrui, toch wel! Koken! Het staat namelijk in de titel, domme flapdrol!
Nou nee. En een beetje beleefd blijven, graag. Nee, het meest nutteloze tijdsverdrijf dat ik kan bedenken, zijn sollicitatiegesprekken.

Iedereen die zich ooit aan de onderhandelingstafel tegenover een kandidaat-broodheer de bilnaad in het zweet heeft zitten zenuwen, weet immers perfect welke vragen hij of zij kan verwachten, wat perspectieven opent voor de Perfecte Voorbereiding. Nou ja, perfecte voorbereiding – het komt er op neer om de Meest Gestelde Vragen bijeen te oogsten via vriend Google, indrukwekkende antwoorden daarop te verzinnen en u aldus op die manier het perfecte imago aan te meten van een persoon die u eigenlijk helemaal níet bent. Nou, nuttig voor zo’n eerste indruk.

Verwacht u in het grijze Sollicitatieland dus niet aan wilde avonturen. Het onderhoud verloopt immer via een vast stramien, of u nu solliciteert naar die job als leerkracht, begrafenisondernemer of boterham met choco.
Dé opener van het routineuze gesprek, is ongetwijfeld ‘Vertel eens iets over uzelf.’ Deze perfecte ijsbreker verschaft de afnemer uwer kruisverhoor niet alleen een eerste indruk over uw communicatieve vaardigheden maar vooral de kans om te verdoezelen dat hij uw CV niet eens gelezen heeft. U wordt geacht uw levensverhaal in vlotte koetjes en kalfjesvermomming uit de doeken te doen, met als rode draad uw CV. Sla daarbij stiekem de jaartallen over die teloorgingen door mislukte opleidingen of wereldreizen, tenzij u over het talent beschikt deze te zó verklaren als waren het levenservaringen die bijdroegen tot de vervolmaking uwer identiteit. Vergeet ook vooral niet te vermelden dat u een creatieve duizendpoot bent, een teamplayer die ook in staat is om zelfstandig te werken. O, en in het geval u meerdere werkgevers heeft versleten, vermijdt u lastige vragen mits u snel even laat vallen dat u op zoek bent naar een ‘nieuwe uitdaging’.

Dan volgt het moment waarop er naar uw interesse in het bedrijf wordt gepeild. Letterlijk: ‘Wat u weet over het bedrijf?’ Uiteraard heeft u de website van uw nieuwe werkgever in spe uitvoerig geraadpleegd, dus bent u in staat om alle opgeblazen commercieel getinte leugens die daar te vinden zijn, na te papegaaien. U brengt het uiteraard op zo’n manier, dat het lijkt alsof u reeds in uw moeders baarmoeder de hartenwens koesterde om daar ooit te mogen werken.

Tijd voor een uitermate verrassend confronterende en to-táál onverwachte vraag. ‘Noem twee positieve en negatieve eigenschappen van uzelf.’ U dient dan uw gezicht in de totáál-onverwacht-verrassende-confrontatie-modus te plooien die u urenlang in de spiegel heeft staan oefenen, terwijl u uw brein raadpleegt op zoek naar wat u alweer ter antwoord had ingestudeerd. Maakt eigenlijk niet uit wat u antwoordt, zolang uw pluspunten daadwerkelijk pluspunten zijn en uw negatieve eigenschappen… Nou ook. Beweer bijvoorbeeld dat u beseft dat u soms véél te hardnekkig bent en wel in die mate dat u niet kan gaan slapen voor een bepaald probleem is opgelost. Of poneer dat u betreurt dat u uw werk belangrijker vindt dan uw vrouw en kinderen. Die doet het ook goed.

Ook volgende toppertjes zullen de revue passeren:

‘Bent u stressbestendig?’ Nou, gewoon ja zeggen. Negeer daarbij uw okselvijvers en natte bilnaad.
‘Wat is uw gewenste loon?’ Deze instinker pareert u – zoals drie miljard Google Results ondertussen bewijzen – best met de tegenvraag wat de gehanteerde barema’s zijn op betreffend bedrijf. Vermijd op die manier het risico dat de baas u kan verdenken van over- dan wel onderschatting en laat hem of haar maar een bod doen waar u rustig over kan nadenken.
‘Waarom zouden we u kiezen in plaats van een andere kandidaat?’ U heeft uiteraard geen flauw idee, want u zou bij God niet weten wie de andere kandidaten zijn. Anders was u in staat te wijzen op het feit dat kandidaat X syfilis heeft en kandidaat Y nog occasioneel in zijn bed plast, maar helaas – het gaat duidelijk over u, dus u zal uw sterke (ingestudeerde) kwaliteiten nógmaals in de verf moeten zetten. Liefst op een bescheiden manier, wat na de zesde keer toch wel moeilijk wordt.
‘Waar zie je jezelf in vijf jaar?’ Neem uw ondervrager niet kwalijk dat hij niet beseft dat u nog niets weet van het huidige bedrijfsorganogram, laat staan dat u nu exact kan voorspellen welke positie u binnen vijf jaar zou willen bekleden. Mompel iets met ‘doorgroeimogelijkheden’ en ‘ambitie om het bedrijf nóg prominenter op de kaart te zetten’ en u paait zichzelf ongetwijfeld de goede richting uit.

Dat kan anders, beste werkgever. Verzin eens wat nieuws. Daag uw sollicitanten uit, doorgrond hen met behulp van iets minder conventionele vragen.
Leg hen bijvoorbeeld een absurd raadsel voor waar geen antwoord voor bestaat en kijk hoe uw kandidaat omgaat met falen. Pols niet met woorden hoe uw nieuwe programmeur omgaat met ongewone situaties, maar laat hem of haar een omelet bereiden. Vraag niet aan uw sollicitant of die stressbestendig is, maar overhandig hem voor mijn part een rol vershoudfolie en verzoek er een mooi recht stuk af te scheuren, zonder een zenuwinzinking te krijgen.

Besef dat Google iedereen goed voorbereidt op uw oubollige cliché-vragen. Doe er iets aan, wil u de juiste kandidaat in dienst nemen. Want kiezen tussen twaalf kandidaten en evenveel ingestudeerde versies van hetzelfde gedichtje, lijkt me het equivalent van iets bestellen van een menukaart in het Chinees.

Eten, juist. Als u me nu wil excuseren, ik ga koken.

Standard

One thought on “Koken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Eerst dit keimoeilijke raadsel oplossen!